Levend verlies, brussen en (jonge) mantelzorgers

 

Deels door mijn eigen ervaring en deels ook door middel van de opleidingen en trainingen die ik heb gevolgd, hebben de thema's

 

Levend verlies

Brussen

Jonge Mantelzorgers

 

een speciaal plekje in mijn praktijk gekregen.

Brussen zijn kinderen die opgroeien in een gezin waar een andere broer of zus een verstandelijke of lichamelijke beperking of een (chronische) ziekte heeft. Als de brus ook met zorgtaken te maken krijgt, is hij ook een mantelzorger. Overigens maken deze broers en zussen zich vaak zorgen, zonder dat ze fysiek moeten bijdragen aan de zorg voor hun zieke huisgenoot. 

 

Jonge mantelzorgers zijn goed in het zichzelf wegcijferen. Ze zijn een kei in zich aanpassen aan veranderende situaties. En ze hebben vaak een enorm empathisch vermogen. Ook nemen zij vaak een rol over in het gezin die eigenlijk niet bij het kind hoort. Deze kwaliteiten hebben ook een keerzijde. In mijn praktijk ben ik een veilige plek voor kinderen, tieners en jongvolwassenen om hun verhaal over de thuissituatie te delen. 

 

In een gezin waar ziekte of beperking een rol speelt, is vaak ook sprake van zogenaamd 'levend verlies'. Bij de kinderen, maar zeker ook bij de ouders en andere familieleden. Je  kunt (soms levenslang) rouwen om iets dat je nooit hebt gehad, maar waarvan je wel het gevoel hebt dat je het bent kwijtgeraakt. Over het (sociale) leven dat anders verloopt doordat je gezinsleven op de kop staat. Over je carrière die in de ijskast komt te staan. Gevoelens van afwijzing en schaamte voor je kind. Over je relatie met je partner en vrienden die je anders vorm moet geven. Dromen die niet waargemaakt kunnen worden. "Het is zoals het is", is een uitspraak die snel gedaan wordt, zeker in deze streek. Maar dat komt niet altijd overeen met je gevoel. En dat gevoel dat mag er zijn, echt!

 

Als moeder van een kind met een verstandelijke beperking en als zus van een te jong gestorven broer herken ik deze gevoelens en is er niks te gek om met me te delen. Ook ben ik nu volwassen 'schoon-brus' van mijn zwager. Als coach kan ik de thuissituatie niet veranderen. Maar in mijn praktijk is er veel aandacht voor de situatie en kunnen we samen werken aan een manier waarop het voor de brus/jonge mantelzorger of voor jou als ouder wel wat passender wordt. En soms is een oprecht luisterend oor al voldoende.

 

Mijn kennis en ervaring zet ik ook graag in op scholen, in zorgorganisaties en bij iedereen die het maar horen wil. Aandacht  voor en informatie over deze doelgroep is ongelooflijk belangrijk.